ایجاد حساب کاربری

*

*

*

*

*

*

رمز عبور را فراموش کرده اید ؟

*

بازدیدگنندگان گرامی، بخش دانلود موسیقی به سایت اضافه شد.

به کانال تلگرام ما بپیوندید:

مراحل رشد نوزاد، از تولد تا شش ماهگی

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

مراحل رشد نوزاد، از تولد تا شش ماهگی

 

باید بدانید، نوزادان نه از وجود خود آگاه هستند نه از وجود دیگران. نوزاد به هیچ وجه شناختی از خودش، مادر، پدر و حتی کسی که او را در آغوش گرفته ندارد و تمایزی هم بین خود و دیگران قایل نمی شود. نوزاد فقط براساس غریزه قدرتمند بقا می داند که برای زنده ماندن نیاز به مراقبت دائمی فرد دیگری دارد و بنابراین علاقمند و مشتاق چهره، صدا و آغوش شماست.

 

نتیجه تحقیقات ثابت کرده، جنین در رحم مادر می تواند صداها را بشنود. بنابراین، نوزادان از بدو تولد صدای مادرشان را تشخیص می دهند. اما مادران نیاز به گذشت زمان دارند تا صدای گریه فرزند خود را از نوزادان دیگر تشخیص دهند و زمان بیشتری طول می کشد تا معنای گریه آنان را درک کنند. یعنی متوجه شوند که گرسنه است یا پوشکش را کثیف کرده و یا سردش شده. با این حال، معنای گریه کودک هر چه باشد، کار خودش را می کند و مادر متوجه نیاز او می شود.

مادر در نخستین ماه های پس از تولد فرزندش، بویژه در مورد فرزند اول، از نظر عاطفی تعادل ندارد، درست مانند اینکه سوار الاکلنگ شده است. بدین ترتیب لحظه ای در اوج لذت و زمان دیگر در قعر درماندگی بوده و در بیشتر اوقات احساس خستگی می کند. با این حال مادران در این ماه ها بیش از هر زمان دیگری آموزش بچه داری می بینند. به یاد داشته باشید، مهم ترین نکته در روز ها و ماه های اول این نیست که تا چه اندازه در بچه داری مهارت دارید، بلکه نکته اصلی آن است که چگونه نیاز های نوزاد و البته خودتان را برآورده می کنید.

اغلب والدین از اینکه، کودکشان لوس شود، در هراسند اما باید بدانید، برخلاف گفته های اطرافیان، در شش ماه اول زندگی نوزاد، هیچ نوزادی توانایی کنترل و تسلط بر والدینش را ندارد. هر چند که کودک بلافاصله این موضوع را نیز فرا خواهد گرفت.

بنابراین، اگر در طی ماه های اول به گریه نوزادتان واکنش نشان دهید، او را لوس نمی کنید، بلکه طعم گرمای محبت مادرانه را به او می چشانید  و به وی اطمینان خاطر می دهید که همیشه و هر وقت که به شما نیازمند باشد، نیازش را برآورده خواهید کرد. انتظار نداشته باشید، اگر هنگام گریه نوزاد، در چهار ماه اول زندگی، به جای توجه و برآورده کردن نیازهایش، او را به حال خود رها کنید تا حسابی گریه کند، یاد می گیرد برای رفع نیازهای آتی خود اندکی صبور بوده یا اینکه به جای گریه کردن ساکت باشد و بخوابد. بلکه با این کار به بچه پیام می دهید که هیچ کس به وی و نیازهایش اهمیتی نمی دهد و گریه کردن، تنها کاری که از دستش بر می آید، نیز بی فایده است. همانطور که نگرانی از لوس شدن کودک در ماه های نخست به طور کامل بی مورد است، تلاش برای آموزش نظم به آن ها نیز در طی این دوران کاری بیهوده بوده و در تربیت آنان نقشی نخواهد داشت. البته توجه داشته باشید، برقراری روالی مشخص، برای شیرخوار اطمینان و آرامش خاطر به ارمغان می آورد. اگر چه در هفته های اول هیچ روال و قاعده ای را نمی توان برای خوابیدن و شیر خوردن نوزاد در نظر گرفت، اما پس از سه تا شش هفته می توانید تا حدودی زمان خواب و گرسنگی شیرخوار را پیش بینی کنید. این نکته را هم در نظر داشته باشید که برای برقراری رویه های مشخص، وقت خواب را پس از شیر دهی قرار دهید. به احتمال فراوان می توانید تا دو ماهگی برای شیر خوردن فرزندتان، نظم خاصی در نظر بگیرید اما در مورد خواب چنین کاری تا حدودی غیر ممکن است. به هر حال، اغلب نوزادان سه تا شش ماهه باید هر دو تا چهار ساعت یکبار شیر بخورند. البته اگر نوزاد شما خوش اشتها باشد، به طور حتم به شیر بیشتری نیاز دارد. در ضمن به خاطر بسپارید که نوزادان در فاصله سه تا شش هفتگی نیز به شیر بیشتری نیاز خواهند داشت.

نکته مهم دیگری که باید به آن اشاره کنیم این است، شما  در روزهای اول حق انتخاب دارید، به این معنا که می توانید با جریان خواب و خوراک شیرخوار پیش بروید یا اینکه سعی کنید برنامه خاصی را ترتیب دهید. به هر حال توانایی والدین در کنترل شرایط همواره بیش از آن چیزی است که تصور می کنند. برای مثال، اگر شیرخوار هر شب، ساعت مشخصی برای شیر خوردن بیداری می شود، اما شیردهی در آن ساعت، خواب شما را مختل می کند، می توانید به تدریج اندکی زودتر از برنامه مقرر به او شیر بدهید تا به مرور، زمان شیر خوردن نوزاد تغییر نماید و بدین ترتیب به خوابتان لطمه نخورد.

نوزادان و شیرخواران به مراقبت هایی از قبیل شیردهی، تعویض لباس و پوشاک، حمام کردن و انگیزش (تحریک) نیاز دارند. اگر چه آنان توانایی صحبت کردن را ندارند اما از شنیدن و دیدن چهره شما لذت می برند. پس ارتباط خود را با فرزندتان حفظ کنید و اجازه ندهید، فواصل بین صحبت کردن و لبخند زدن به او طولانی شود تا پس از مدت کوتاهی اولین غرغرهای او را بشنوید که در واقع پاسخ فرزند شما به حرف ها و رفتار شماست.

 

منبع: مادر کافی، جی.ا. فراست، ترجمه دکتر مهبد ابراهیمی

 

مطالب مرتبط با موضوع نوزاد

بالا